Proleter Devrimci KöZ

Sayı: 30
Mart - Nisan 2006


Geri Dönmek İçin Tıklayınız

 

Ankara’da 8 Mart Eylemleri

Ankara’da Dünya Kadınlar Günü mitingleri İstanbul ve İzmir gibi merkezlerden farklı olarak 8 Mart gününde yani tarihinde yapıldı. Ama diğer şehirlerden farklı olmayan yanı ise heryerdeki gibi bölünmüş/parçalı bir 8 Mart olması idi.

Bir de işgünü ve iş saatleri içinde ve şehir merkezinde gerçekleşmesi nedeniyle katılanların sayısının sınırlı olacağı ve sosyal bileşimi bakımından da kadınların en çok ezilen emekçi kesimlerini içermeyeceği baştan belli idi.

Neredeyse aynı saatlerde başlayan mitingler farklı noktalarda gerçekleştirildi.

8 Mart mitingine sadece kadınların gelmesi gerektiğini savunan ve tüm hafta boyunca bunu çeşitli etkinliklerle işleyen feministlerin başını çektiği grup Yüksel Caddesi’nden başlayan yürüyüşü ABD konsolosluğu önünde tamamladı. Barış İçin Sürekli Kadın Platformu’nun düzenlediği bu yürüyüşe, Kadın Dayanışma Vakfı, İHD, Ankaralı Feministler, Başkent Kadın Platformu, Uçan Süpürge, KA-DER gibi kadın örgütlerinin yanısıra EMEP, ÖDP, SDP, TÖP KESK’in kadın üye ve taraftarları ile DTP’li Kürt kadınlar katıldı; katılanların toplamı 300 kişi civarında idi.

Kimileri kadınlar gününün kadın kadına yapılmasını savunup öne çıkararak bu mitingde yer aldılar kimileri mitingin ABD önünde sonlanmasının anti-emperyalist bir çağrışım taşımasını öne çıkararak burada yer aldılar. Kimileri de DTP’li Kürtlerle yanyana olmayı önemsediler. 

8 Mart’ta Amerika karşıtlığını öne çıkaran ama bunu kadın-erkek ayrımına düşmeden yapmayı benimseyen bir başka yürüyüşü de DİSK, Halkevleri, Emekçi Kadınlar Derneği, Pir Sultan Abdal Kültür Derneği, Ezilenlerin Sosyalist Platformu, Hacıbektaş Veli Kültür ve Tanıtma Derneği, Tuncelililer Derneği, Kızılırmak Köy Dernekleri, Anadolu Kültür ve Araştırma Derneği, Aydos Vakfı,  Pir Sultan Abdal 2 Temmuz Vakfı gerçekleştirdi. Bu kortejler Yüksel Caddesi’nde toplandıktan sonra ABD Büyükelçiliği önüne yürüdü. Burada elçilik önüne siyah çelenk bırakılarak bir basın açıklaması yapıldı. Büyükelçilik önünde yapılan basın açıklamasında kadına yönelik ayrımcılığa ve ABD emperyalizminin başta Irak olmak üzere Ortadoğu’daki kanlı saldırı ve planlarına karşı mücadele edileceği vurgulandı.

Yaklaşık 250 kişinin katıldığı eylemde Halkevleri 100’e yakın emekçi, mahalleli kadının katılımıyla en kalabalık korteji oluşturdu. Emekçi kadınlar kendi elleriyle işlediği ve diktiği pankartlarla  katılırken, trampetler ve ritimli çalgılarla, söyledikleri şarkılar ve attıkları sloganlarla oldukça coşkulu bir yürüyüş korteji oluşturdular.

Büyükelçilik önünden Sakarya Caddesi’ne yürünerek burada da Batıkent Halkevi Kadın Tiyatrosu’nun hazırladığı şiddet konulu bir tiyatro gösterisi ve konserle eylem sona erdi.

Bizim de içinde yer aldığımız ve aynı saatlerde Sakarya’dan başlayarak Abdi İpekçi Parkı’nda noktalanan üçüncü yürüyüşe ise genel olarak devrimcilerin oluşturduğu kadınlı erkekli kortejler katıldı. Mithatpaşa Caddesi’nden Abdi İpekçi Parkı’na doğru Emekçi Kadınlar imzalı pankart ile yürüyüşe geçildi.

Abdi İpekçi Parkı’na gelindiğinde kadınların ezilmişliğini ve özellikle de devrimci kadınları öne çıkaran konuşmalar yapıldı. Mitingi düzenleyen platform adına yapılan konuşmaların ve ortak sloganların ardından yapılan müzik etkinliği ile de miting sonlandı.

Toplam 250 kişinin katıldığı bu mitingi örgütleyen platformda yer almadığımız gibi bir kortej de oluşturmadık. Zaten iş günü olması nedeniyle 10 kişi katılmıştık ve bu durumda pankartsız bir kortej oluşturmak yerine yürüyüş sırasında ve mitingde özel sayılarımızı dağıtmayı tercih ettik. Zaten özel sayımızın muhataplarından ibaret bir topluluk vardı. Bu sınırlı sayı ile kortej oluşturmaktansa böyle davranmak daha doğru ve isabetli oldu. Çünkü eylem sırasında başka bildiri dağıtan yoktu ve bu nedenle bizim özel sayımız hem katılanlar hem de çevreden izleyenler arasında ilgi gördü.

Hafta içi olmasından dolayı ama asıl olarak da bölünmüş olmasından kaynaklı 2006 8 Mart eylemleri Ankara’da sönük ve az katılımlı eylemlerle gerçekleşti.

Biz de kendi yaptığımız işe daha sıkı sarılıp sağa sola bakmadan seçtiğimiz yolda yürümekle doğru bir iş yaptığımıza bir kez daha inandık.

Ankara’dan komünistler